Let’s talk about sex

Seksualiteit berust op een aantal fysiologische processen, namelijk een goed werkend hart en bloedvaten, een gevoelig zenuwstelsel, voldoende spierkracht en hormonen in balans. Al die fysiologische systemen spelen samen. Een chronische ziekte en de bijhorende behandelingen, zoals chirurgie of medicatie, kunnen dat samenspel verstoren. Dat is ook zo bij diabetes. Mannen met diabetes hebben tot vijf keer meer risico op erectieproblemen dan mannen zonder diabetes.

In de (diabetes)zorg blijft het bespreken van seksualiteit moeilijk. Patiënten verwachten niettemin dat de zorgverlener het gesprek hierover opent. Veel verpleegkundigen voelen schroom om die vragen te stellen. Ze geven aan dat ze hierover te weinig opleiding kregen en zoeken naar de juiste woorden. Paul Enzlin wil die drempel verlagen. “Over stoelgang en urineren praten we met patiënten doorgaans zonder omwegen. Waarom zou seksualiteit dan buiten beeld blijven? Alle patiënten zijn ook seksuele wezens. Dan zou praten over dit onderwerp even evident moeten zijn.”

In zijn lezing haalt Paul Enzlin seksualiteit uit het hoekje van de ongemakkelijke vraag. Hij biedt verpleegkundigen een nieuwe woordenschat om het gesprek te openen en een kader om seksuele problemen bij diabetes te (leren) bespreken. Het minimale vertrekpunt is helder: luister naar wat de patiënt aangeeft, erken de zorgen die ze hebben en verwijs door wanneer extra expertise nodig is. Je krijgt er na deze sessie wel een uitdaging bij: seksualiteit durven bespreken als een volwaardig deel van goede zorg.