“Niemand heeft alles alleen in huis”

Het docententeam van de bacheloropleiding verpleegkunde aan VIVES Brugge zit midden in een transformatie. Het curriculum wordt grondig herwerkt, er komt meer aandacht voor leiderschap en complexiteit, en binnenkort start ook een Engelstalige bachelor Nursing. Druk? Zeker. Maar vooral: verbindend.

“We onderwijzen zelden een vak alleen”, vertelt Annelies Verkest. “Bijna altijd sta je met collega’s samen in voor een opleidingsonderdeel. Dat is niet altijd het makkelijkste, want je beslist niets alleen. Maar het is wel veel rijker.” Collega Christophe Casteleyn knikt: “Wat ik sterk vind aan ons team, is dat we ervan uitgaan dat niemand alles alleen in huis heeft. We erkennen elkaars expertise en tonen daar oprechte interesse in. Impliciet zeg je dan: jij hebt een mooi traject afgelegd, jij brengt waarde binnen. Op die manier versterk je elkaar.”

Die teamdynamiek is binnen VIVES geen toeval. De opleiding doorliep de voorbije jaren stevige veranderingen: de overstap naar vier opleidingsjaren, een fusie en een nieuw curriculum. “Verandering roept weerstand op. Dat was bij ons niet anders”, zegt Christophe. “Er waren discussies en zoektochten, maar vooral veel groei. We leerden samen naar een doel te kijken en stap voor stap vooruit te gaan.”

Samen richting doel

Binnen het Brugse team betekent dat blijven schakelen: lectoren herdenken hun werkwijze, inhoud en aanpak. Ze herschrijven cursussen, passen werkvormen aan en nemen evaluaties kritisch onder de loep. Dat vraagt flexibiliteit en extra inspanningen van iedereen. Wat hen bindt, is dat gezamenlijke doel: studenten sterker maken in complexiteit inschatten en leiderschap opnemen binnen een team. Annelies: “We willen dat ze durven spreken, feedback geven en initiatief nemen. Niet wachten tot iemand anders het doet.”

Dat het team daarin slaagt, voelen de studenten zelf. Derdejaars Emma – die het interview bijwoont met haar mentor Christophe – omschrijft haar docenten als volgt: “Ze zijn enorm gepassioneerd. Je merkt dat ze graag doen wat ze doen. En je kan altijd bij hen terecht.” Ook buiten de lesmomenten zoeken de collega’s verbinding: een vergadering met ontbijt, een drankje na nieuwjaar. “Het is druk, dat klopt,” besluit Annelies, “maar het belangrijkste is dat we elkaar blijven vinden op de werkvloer. Met respect voor ieders expertise.”